Srebro od lat zajmuje w moim tradingowym sercu miejsce szczególne. Jest jak ten znajomy, który niby zawsze robi zamieszanie, ale gdy przychodzi co do czego, potrafi powiedzieć coś bardzo ważnego o kondycji świata. Rynek srebra to nie tylko wykresy, formacje i poziomy – to opowieść o inflacji, strachu, chciwości, technologii i polityce monetarnej, a czasem także o zwykłym ludzkim chaosie. W tym tekście biorę srebro na warsztat bez taryfy ulgowej, patrząc na nie zarówno technicznie, jak i fundamentalnie, a przede wszystkim – logicznie, bez romantyzowania i bez magicznego myślenia. Zacznijmy od tego, czym srebro naprawdę jest na rynku finansowym. W przeciwieństwie do złota, które pełni głównie funkcję tezauryzacyjną i psychologiczną, srebro ma rozdwojoną osobowość. Z jednej strony jest metalem szlachetnym i aktywem postrzeganym jako zabezpieczenie przed inflacją i kryzysami. Z drugiej – jest surowcem przemysłowym, zużywanym w elektronice, fotowoltaice, medycynie i nowych techn...
Kakao ma jedną cechę, która odróżnia je od wielu popularnych instrumentów: ono bardzo wyraźnie pokazuje, kto w danym momencie rozdaje karty. Nie trzeba zgadywać, nie trzeba się domyślać. Wystarczy spojrzeć na strukturę rynku – najlepiej z odpowiedniej wysokości, a dopiero potem zejść na dół. I dokładnie tak warto je analizować. Na wyższym interwale, takim jak tygodniowy czy nawet miesięczny, obraz kakao jest wyjątkowo czytelny. Rynek od dłuższego czasu znajduje się w silnym trendzie wzrostowym, który nie nosi znamion przypadkowego ruchu spekulacyjnego. To nie jest jednorazowy wystrzał ceny, tylko proces. Każda większa korekta kończy się powyżej poprzednich istotnych dołków, a struktura coraz wyższych szczytów i coraz wyższych minimów pozostaje nienaruszona. To klasyczny obraz rynku, który jest akumulowany, a nie przypadkowo pompowany. Na wysokim interwale szczególnie dobrze widać coś jeszcze: brak realnej dystrybucji. Cena rośnie, korekty się pojawiają, ale nie ...